Menu

Zeven kleuren van de dauwdruppel

24 oktober 2014  |  Inspiratie

raindropsEen meester ging eens met zeven leerlingen een ochtendwandeling maken, terwijl de dauw nog over het land lag. Na enige tijd brak de zon door. De dauwdruppels schitterden dat het een lieve lust was.

Bij een grote dauwdruppel liet de meester halthouden. Hij schaarde de leerlingen zo rondom de druppel dat de zon erop bleef schijnen en vroeg hun toen welke kleur de
druppel had.

“Rood”, zei de eerste, “Oranje” de tweede, “Geel” de derde, “Groen” de vierde, “Blauw” de vijfde, “Paars” de zesde. En de zevende zei: “Violet”.
Ze stonden verbaasd over deze verschillen en aangezien ze er allen zeker van
waren dat ze het goed zagen kregen ze bijna ruzie.

Toen liet de meester hen enige keren van plaats wisselen. En heel langzaam drong
het tot hen door dat zij – ondanks de verschillen van hun waarnemingen – toch allen
de waarheid hadden gesproken.

En de meester sprak: “Hoe u de waarheid ziet, hangt af van de plaats die u in het
leven inneemt. Zoals u zo-even een deel van het licht hebt gevonden en dat voor de
volle waarheid aanzag.

Laat je medereizigers in volle vrijheid hun eigen weg bewandelen, hun eigen plaats
innemen en hun eigen deel van het licht waarnemen. We hebben alle waarheden nodig.
Want alle tezamen vormen zij het werkelijke licht, de volle waarheid.
Tot jijzelf één van de groten bent geworden, en de zeven kleuren in één kunt
waarnemen, zult gij bij elke wedergeboorte een ander standpunt innemen en de
waarheid op een andere manier zien.

Wees daarom niet alleen tolerant – want dat is slechts het dulden van een
andermans mening -, maar weest zelfs blij dat er andere meningen zijn.
Zolang jijzelf nog niet het volle licht kunt zien heb je je medeleerlingen nodig om
de volle waarheid te leren kennen.”